| 2. wyścig z 16 w sezonie 438. Grand Prix Formuły 1 | ||||
Autodromo Dino Ferrari | ||||
| Data | ||||
|---|---|---|---|---|
| Trasa | ||||
| Liczba okrążeń |
59 | |||
| Długość okrążenia |
5,040 km | |||
| Dystans |
297,360 km | |||
| Uczestnicy | ||||
| Zgłoszenia |
27 kierowców | |||
| Zakwalifikowało się |
27 kierowców | |||
| Ukończyło wyścig |
13 kierowców | |||
| Wyniki | ||||
| Pole position |
Ayrton Senna | |||
| Zwycięzca |
Nigel Mansell | |||
| Najszybsze okrążenie |
||||
| 2. Grand Prix w sezonie 1987 | ||||
| Poprzednie | ||||
| Następne | ||||
| Grand Prix San Marino | ||||
| ||||
Grand Prix San Marino 1987 (oryg. Gran Premio di San Marino) – druga runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1987, która odbyła się 3 maja 1987, po raz siódmy na torze Imola.
7. Grand Prix San Marino, siódme zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.
| Pos | No | Kierowca | Konstruktor | Okrążeń | Czas/powód NU | Poz. Start. | Punktów |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 5 | Nigel Mansell | Williams | 59 | 1h31m42,076 | 2 | |
| 2 | 12 | Ayrton Senna | Lotus | 59 | +0:27,545 | 1 | |
| 3 | 27 | Michele Alboreto | Ferrari | 59 | +0:39,144 | 6 | |
| 4 | 2 | Stefan Johansson | McLaren | 59 | +1:00,588 | 8 | |
| 5 | 9 | Martin Brundle | Zakspeed | 57 | + 2 Okrążenia | 15 | |
| 6 | 11 | Satoru Nakajima | Lotus | 57 | + 2 Okrążenia | 12 | |
| 7 | 10 | Christian Danner | Zakspeed | 57 | + 2 Okrążenia | 18 | |
| 8 | 4 | Philippe Streiff | Tyrrell | 57 | + 2 Okrążenia | 21 | |
| 9 | 7 | Riccardo Patrese | Brabham | 57 | + 2 Okrążenia | 7 | |
| 10 | 30 | Philippe Alliot | Lola | 56 | + 3 Okrążenia | 22 | |
| 11 | 17 | Derek Warwick | Arrows | 55 | brak paliwa | 10 | |
| 12 | 21 | Alex Caffi | Osella | 54 | brak paliwa | 20 | |
| 13 | 14 | Pascal Fabre | AGS-Ford | 53 | + 6 Okrążeń | 25 | |
| NU | 19 | Teo Fabi | Benetton Formula | 51 | turbo | ||
| NU | 20 | Thierry Boutsen | Benetton Formula | 48 | silnik | ||
| NU | 18 | Eddie Cheever | Arrows | 48 | sprzęgło | ||
| NU | 3 | Jonathan Palmer | Tyrrell Racing | 48 | sprzęgło | ||
| NU | 8 | Andrea de Cesaris | Brabham | 39 | poślizg | ||
| NU | 23 | Adrián Campos | Minardi | 30 | skrzynia biegów | ||
| NU | 22 | Gabriele Tarquini | Osella | 26 | skrzynia biegów | ||
| NU | 24 | Alessandro Nannini | Minardi | 25 | turbo | ||
| NU | 16 | Ivan Capelli | March | 18 | silnik | ||
| NU | 28 | Gerhard Berger | Ferrari | 16 | elektryka | ||
| NU | 1 | Alain Prost | McLaren | 14 | elektryka | ||
| NU | 26 | Piercarlo Ghinzani | Ligier | 7 | prowadzenie bolidu | ||
| NW | 6 | Nelson Piquet | WilliamsF1 | 0 | wypadek/nie uzyskał zgody na start | ||
| NW | 25 | René Arnoux | Ligier | 0 | zawieszenie podczas rozgrzewki |
- Najszybsze okrążenie: Teo Fabi (Benetton B187) – 1:29,246 na 51 okr.
- Średnia prędkość zwycięzcy: 194,562 km/h
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.