tałes (język polski)

tałes (1.1)
tałes (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. tradycyjny żydowski szal modlitewny, biały w czarne lub niebieskie pasy, z frędzlami[1]; zob. też tałes w Wikipedii
(1.2) rel. część ubrania ortodoksyjnych Żydów, rodzaj kamizelki z dwóch kawałków białej tkaniny zakładanej przez głowę i wiązanej z boków, z czterema sznureczkami[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ojciec kołysał się w głośnej modlitwie z zarzuconą na czoło chustą. Chusta była szeroka, kaszmirowa, w pasy białe i czarne, to był ojca tałes, a czoło i lewe ramię skrępowane miał długim rzemieniem, i to się nazywało tefilin[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) nosić / włożyć / założyć / mieć na sobie tałes • narzucić tałes na głowę i ramiona
synonimy:
(1.1) talit
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) chusta, szal
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) cyces, cicit, atara
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. טלית (tales) < hebr. טַלִּית (talit)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „tałes” w: Polski Słownik Judaistyczny, Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma.
  2. Bogdan Wojdowski, Chleb rzucony umarłym, 1971, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.