ortodoksyjny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ], AS: [ortodoksyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom
- (1.2) rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ortodoksyjny ortodoksyjna ortodoksyjne ortodoksyjni ortodoksyjne dopełniacz ortodoksyjnego ortodoksyjnej ortodoksyjnego ortodoksyjnych celownik ortodoksyjnemu ortodoksyjnej ortodoksyjnemu ortodoksyjnym biernik ortodoksyjnego ortodoksyjny ortodoksyjną ortodoksyjne ortodoksyjnych ortodoksyjne narzędnik ortodoksyjnym ortodoksyjną ortodoksyjnym ortodoksyjnymi miejscownik ortodoksyjnym ortodoksyjnej ortodoksyjnym ortodoksyjnych wołacz ortodoksyjny ortodoksyjna ortodoksyjne ortodoksyjni ortodoksyjne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W "ortodoksyjnej" wersji behawioryzmu najpierw występuje reakcja, następnie zaś bodziec[1].
- (1.2) – PZPN jest ostatnim ortodoksyjnym bastionem komuny w Polsce[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Kościół ortodoksyjny
- synonimy:
- (1.1) prawowierny, ortodoksalny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ortodoksyjność ż, ortodoksja ż, ortodoks m, ortodoksa m
- przym. ortodoksalny
- przysł. ortodoksalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) gr. orthos 'prawdziwy, prawidłowy' + doksa 'pogląd, oddawanie czci'[3]
- uwagi:
- zob. prawosławny
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) orthodox; (1.2) orthodox
- arabski: (1.1) أرثوذكسي; (1.2) أرثوذكسي
- białoruski: (1.1) артадаксальны; (1.2) артадаксальны
- czeski: (1.1) ortodoxní
- duński: (1.1) ortodoks; (1.2) ortodoks
- francuski: (1.1) orthodoxe; (1.2) orthodoxe
- hiszpański: (1.1) ortodoxo; (1.2) ortodoxo
- niemiecki: (1.1) orthodox
- norweski (bokmål): (1.1) ortodoks
- norweski (nynorsk): (1.1) ortodoks
- nowogrecki: (1.1) ορθόδοξος; (1.2) ορθόδοξος
- rosyjski: (1.1) ортодоксальный; (1.2) ортодоксальный
- słowacki: (1.1) ortodoxný
- szwedzki: (1.1) ortodox; (1.2) ortodox
- ukraiński: (1.1) ортодоксальний; (1.2) ортодоксальний
- włoski: (1.1) ortodosso
- źródła:
- ↑ Andrzej Siemaszko, Granice tolerancji : o teoriach zachowań dewiacyjnych, 1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Tomasz Sygut, Byłem agentem SB, „Super Express”, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 201.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.