stan nadzwyczajny (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męski

(1.1) praw. szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające; zob. też stan nadzwyczajny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podjęcie decyzji o wprowadzeniu stanu nadzwyczajnego uzasadniają dwie przesłanki spełnione łącznie, tj. zaistnienie sytuacji szczególnego zagrożenia, które powoduje destabilizację państwa, przy czym dla usunięcia owego zagrożenia zwykłe środki konstytucyjne nie są wystarczające[1].
(1.1) W sytuacjach szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające, może zostać wprowadzony odpowiedni stan nadzwyczajny: stan wojenny, stan wyjątkowy lub stan klęski żywiołowej[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) state of emergency
źródła:
  1. ↑ red. Barbara Jaworska-Dębska, Małgorzata Stahl, Zofia Duniewska, Prawo administracyjne materialne: Pojęcia, instytucje, zasady, str. 722.
  2. ↑ Konstytucja Rzeczypopolitej Polskiej, art. 228.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.