destabilizacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja], AS: [destabʹilʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik destabilizacja dopełniacz destabilizacji celownik destabilizacji biernik destabilizację narzędnik destabilizacją miejscownik destabilizacji wołacz destabilizacjo - przykłady:
- (1.1) Wydawać by się mogło, iż podstawowym celem wojny w Iraku była jego całkowita destabilizacja.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) destabilizacja kraju / gospodarki / państwa / regionu • destablizacja polityczna / psychiczna
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) stabilizacja, uspokojenie, normalizacja
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. destabilizować ndk., zdestabilizować dk.
- przym. destabilizacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. de- + stabilizacja
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) destabilization, destabilisation
- arabski: (1.1) زعزعة الاستقرار
- francuski: (1.1) déstabilisation ż
- hiszpański: (1.1) desestabilización ż
- nowogrecki: (1.1) αποσταθεροποίηση ż
- portugalski: (1.1) desestabilização ż
- rosyjski: (1.1) дестабилизация ż
- ukraiński: (1.1) дестабілізація ż
- włoski: (1.1) destabilizzazione ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.