równowaga (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌruvnɔˈvaɡa], AS: [ruvnovaga], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) spokój i opanowanie[1]
- (1.2) stabilny stan jakiegoś układu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik równowaga równowagi dopełniacz równowagi równowag celownik równowadze równowagom biernik równowagę równowagi narzędnik równowagą równowagami miejscownik równowadze równowagach wołacz równowago równowagi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) równowaga trwała / chwiejna / metastabilna
- synonimy:
- (1.1) harmonia, jedność, pełnia, zrównoważona postawa
- (1.2) homeostaza, stabilność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zrównoważenie n, zrównoważanie n, równoważnia ż
- czas. równoważyć, zrównoważać ndk., zrównoważyć dk.
- przym. równoważny, zrównoważony
- związki frazeologiczne:
- przyjść do równowagi • wyjść z równowagi • wytrącić z równowagi • wyprowadzić z równowagi
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) equilibrium
- arabski: (1.2) توازن
- białoruski: (1.1) раўнавага ż; (1.2) раўнавага ż
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) роўнавага ż; (1.2) роўнавага ż
- bułgarski: (1.1) равновесие n; (1.2) равновесие n
- esperanto: (1.1) ekvilibro; (1.2) ekvilibro
- grenlandzki: (1.1) naligiinneq
- hiszpański: (1.1) ecuanimidad ż, mesura ż, equilibrio m; (1.2) equilibrio m, estabilización ż
- japoński: (1.2) 安定(あんてい)
- kataloński: (1.2) equilibri m
- łotewski: (1.2) līdzsvars m
- niemiecki: (1.2) Gleichgewicht n
- nowogrecki: (1.1) ισορροπία ż, ευστάθεια ż; (1.2) ισορροπία ż
- rosyjski: (1.1) равновесие n; (1.2) равновесие n
- ukraiński: (1.1) рівновага ż; (1.2) рівновага ż
- włoski: (1.2) bilico m (niestały), equilibrio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.