opanowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔpãnɔˈvãɲɛ], AS: [opãnovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od opanować
- (1.2) spokój, panowanie nad swoimi emocjami
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik opanowanie dopełniacz opanowania celownik opanowaniu biernik opanowanie narzędnik opanowaniem miejscownik opanowaniu wołacz opanowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zawładnięcie
- (1.2) samokontrola, beznamiętność, zachowanie zimnej krwi, niewzruszoność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. opanować dk., opanowywać ndk.
- przym. opanowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) possession, temper, coolness, equanimity, composure, restraint, quietude
- francuski: (1.2) maîtrise de soi
- jidysz: (1.1) שליטה ż
- rosyjski: (1.2) невозмутимость ż
- sanskryt: (1.2) प्रशम m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.