puto (esperanto)

puto (1.1)
morfologia:
put•o
wymowa:
​ ​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) studnia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
en puton ne kraĉu, ĉar vi trinki bezonos • kiam pasanto jam trinkis, li la puton insultas • ne kraĉu en puton, ĉar vi trinki bezonos
etymologia:
uwagi:
źródła:

puto (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [ˈpu.to]
​
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wulg. pieprzony, pierdolony, kurewski

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) wulg. bierny homoseksualista
(2.2) wulg. sodomita
odmiana:
(1.1) lp puto m, puta ż; lm putos m, putas ż
(2.1-2) lp puto; lm putos
przykłady:
(1.1) ¡Vete a tu puta escuela y déjanos jugar tranquilamente al póquer! → Idź sobie do tej swojej pieprzonej szkoły i daj nam grać spokojnie w pokera.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) miserable, despreciable, jodido
(2.1) prostituto
(2.2) sodomita
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. puta ż, putada ż, puteo m, putería ż, puterío m, putero m, puti m, putón m, putona ż, putorra ż
zdrobn. putadita ż, putilla ż
przym. putero
czas. putear
związki frazeologiczne:
etymologia:
śr.łac. *puttus < łac. putus → chłopczyk
uwagi:
źródła:

puto (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) czyścić, oczyszczać, przycinać (drzewa, krzewy)[1], doprowadzać do porządku[2]
(1.2) zastanawiać się, rozważać[1]
(1.3) mniemać, oceniać, sądzić, uważać (za), uznawać[1]
(1.4) str.br. uchodzić (za coś)[2], uważa się (że)[1]
odmiana:
(1) putō, putāre, putāvī, putātum (koniugacja I)
przykłady:
(1.1) Vineas arboresque mature face incipias putare.[3] → We właściwym czasie zacznij przycinać winorośle i drzewa.[4]
(1.3) Marcum amicum meum puto. → Uważam Marka za mojego przyjaciela.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 4 Hasło „puto” w: Słownik łacińsko-polski, red. nauk. Józef Korpanty, t. 2, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-7195-302-X, s. 581.
  2. 1 2 Słownik łacińsko-polski, opr. Kazimierz Kumaniecki, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 1997, ISBN 8371951523.
  3. ↑ Kato Starszy, De agri cultura, 32
  4. ↑ Marek Porcjusz Katon, O gospodarstwie rolnym, tłumaczenie Ireneusz Mikołajczyk, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 2009, s. 106, ISBN 978-83-231-2402-3
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.