chłopczyk (język polski)

chłopczyk (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈxwɔpʧ̑ɨk], AS: [χu̯opčyk] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od chłopiec

(1.2) pieszcz. niemowlę lub małe dziecko płci męskiej

(1.3) przen. żart. o osobie postrzeganej jako młoda lub pełna energii, pełna pomysłów osoba płci męskiej

(1.4) przen. pejor. o osobie postrzeganej jako infantylna, niedoświadczona osoba płci męskiej

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	chłopczyk	chłopczyki
dopełniacz	chłopczyka	chłopczyków
celownik	chłopczykowi	chłopczykom
biernik	chłopczyka	chłopczyków
narzędnik	chłopczykiem	chłopczykami
miejscownik	chłopczyku	chłopczykach
wołacz	chłopczyku	chłopczyki

przykłady:

(1.1) Pyzaty chłopczyk, na oko sześcioletni, turlał piłkę po ścieżce^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) niegrzeczny / niedobry / nieposłuszny chłopczyk

(1.2) dobrze wychowany / grzeczny / malutki / ładny / ładniutki / piękny / radosny / słodki / śliczny / posłuszny / zdrowy chłopczyk • roczny / dwuletni / … chłopczyk

(1.3) być jak mały chłopczyk

synonimy:

(1.1) chłopaczek

(1.2) smyk

antonimy:

(1.1) chłopaczysko, dziewczynka

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. chłop m, chłopak m, chłopaczek m, chłopaczysko m, chłopiec m, chłopczyca ż

związki frazeologiczne:

słupski chłopczyk

etymologia:

zdrobn. pol. chłopiec

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: chłopiec

• esperanto: (1.1) knabeto
• francuski: (1.1) gamin m, môme m
• hiszpański: (1.1) chico m, rapaz m
• kataloński: (1.1) nen m; (1.2) nen m
• niderlandzki: (1.1) jongetje n
• niemiecki: (1.1) Bürschchen n, Knäblein; (1.2) Kerlchen n, Bengel m
• nowogrecki: (1.1) πιτσιρίκος m, πιτσιρικάς m
• ukraiński: (1.1) хло́пчик m; (1.2) хло́пчик m
• wilamowski: (1.1) buwła n, biwła n

źródła: