smyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [smɨk], AS: [smyk]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. żart. dziecko, zwłaszcza o chłopcu: malec, brzdąc, szkrab
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik smyk smyki dopełniacz smyka smyków celownik smykowi smykom biernik smyka smyków narzędnik smykiem smykami miejscownik smyku smykach wołacz smyku smyki ndepr. M. i W. lm: (ci) smycy / smykowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. smyczek m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) карапуз m
- źródła:
smyk (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) poślizg
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik smyk smyky dopełniacz smyku smyků celownik smyku smykům biernik smyk smyky wołacz smyku smyky miejscownik smyku smycích narzędnik smykem smyky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
smyk (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) smyk[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 358.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.