niewolnik (język polski)

wymowa:
IPA: [ɲɛˈvɔlʲɲik], AS: [ńevolʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba będąca w niewoli
(1.2) przen. osoba poddająca się czemuś bezwolnie[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Niewolnik dzisiaj ciężko pracuje.
(1.1) Jednakże ten, u którego puchar się znajdzie, zostanie niewolnikiem, wy zaś będziecie wolni od winy[2].
(1.1) W Brazylii nie wrócono jeszcze wolności dawnym niewolnikom, ale dzieci ich są już wolne[3].
(1.2) Biedni niewolnicy nikotynizmu zaraz pognali do palarni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kupić / sprzedać / wyzwolić niewolnika • właściciel niewolników • chór / bunt / powstanie / targ niewolników • handel niewolnikami
synonimy:
(1.1) przest. lub książk. rab
(1.2) więzień
antonimy:
(1.1) wyzwoleniec
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) galernik, gladiator, helota
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niewola ż, niewolnictwo n, niewolenie n, zniewolenie n
forma żeńska niewolnica ż
czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.
przym. niewolniczy, wolski
przysł. niewolniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. niewola + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
  • albański: (1.1) skllav m
  • angielski: (1.1) slave
  • arabski: (1.1) عبد m (abd)
  • baskijski: (1.1) esklabo, jopu
  • białoruski: (1.1) нявольнік m (nâvolʹnìk), раб m (rab); (1.2) нявольнік m (nâvolʹnìk), раб m (rab)
  • bułgarski: (1.1) роб m; (1.2) роб m
  • czeski: (1.1) otrok m, rob m
  • duński: (1.1) slave w, træl w
  • esperanto: (1.1) sklavo
  • estoński: (1.1) ori
  • fiński: (1.1) orja
  • francuski: (1.1) esclave m
  • grenlandzki: (1.1) inussiaq
  • gudźarati: (1.1) ગુલામ m (gulāma)
  • hausa: (1.1) bawa
  • hebrajski: (1.1) עבד m ('éved)
  • hiszpański: (1.1) esclavo m
  • islandzki: (1.1) þræll m
  • japoński: (1.1) 奴隷(どれい)
  • jidysz: (1.1) שקלאַף m (szklaf)
  • kabylski: (1.1) akli m
  • kataloński: (1.1) esclau m
  • kazachski: (1.1) құл (qul)
  • litewski: (1.1) vergas m
  • łaciński: (1.1) famulus m
  • łotewski: (1.1) vergs m
  • macedoński: (1.1) роб m (rob)
  • niderlandzki: (1.1) slaaf m
  • niemiecki: (1.1) Sklave m
  • norweski (bokmål): (1.1) slave m
  • norweski (nynorsk): (1.1) slave m
  • nowogrecki: (1.1) σκλάβος m (sklávos), δούλος m (doúlos)
  • portugalski: (1.1) escravo m
  • północnolapoński: (1.1) šláva
  • rosyjski: (1.1) раб m (rab)
  • sanskryt: (1.1) बन्दिन् m, भट m, भुजिष्य m, चेटक m, दास m, दासजन m, गोप्य m, दासेय m, गोप्यक m, कडार m, किङ्कर m, कुजन्मन् m
  • słowacki: (1.1) otrok m
  • słoweński: (1.1) suženj m
  • starogrecki: (1.1) δοῦλος m (doûlos), ἀτμήν m (atmḗn)
  • szwedzki: (1.1) slav w
  • tuvalu: (1.1) pologa
  • ukraiński: (1.1) невільник m (nevìlʹnik), раб m (rab)
  • węgierski: (1.1) rabszolga
  • włoski: (1.1) schiavo m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „niewolnik” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Księga Rodzaju 44,10, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Czesław Jakubiec).
  3. ↑ Juliusz Verne: Piętnastoletni kapitan (wyd. 1917).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.