palarnia (język polski)

wymowa:
IPA: [paˈlarʲɲa], AS: [palarʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wydzielone pomieszczenie przeznaczone do palenia papierosów, tytoniu (obok miejsc, w których nie wolno palić)
(1.2) miejsce, w którym robi się/wytwarza coś dzięki procesowi palenia
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wydaje mi się, że nauczycielki spędzają prawie całe przerwy w palarni.
składnia:
kolokacje:
(1.2) palarnia kawy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palacz mos, palnik mrz, palenie n
czas. palić ndk., rozpalać ndk.
przym. palny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. palić + -arnia
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) roasting-room
  • bułgarski: (1.1) пушалня ż
  • duński: (1.1) rygerum n
  • esperanto: (1.1) fumejo
  • rosyjski: (1.1) курилка ż; (1.2) кочегарка ż
  • włoski: (1.1) fumatoio m
źródła:
  1. Hasło „palarnia” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 485.
  2. Hasło „palarnia” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 741.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „palarnia” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.