helota (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. staroż. członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty
(1.2) przen. niewolnik
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. helotes < gr. εἵλωτες (heílōtes)
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) helot
  • białoruski: (1.1) ілот m
  • czeski: (1.1) hélóta m, hélót m
  • francuski: (1.1) ilote m
  • hiszpański: (1.1) ilota m
  • niemiecki: (1.1) Helote m
  • słowacki: (1.1) helóta m
  • starogrecki: (1.1) ειλώτης m
  • ukraiński: (1.1) ілот m
  • węgierski: (1.1) helóta
  • włoski: (1.1) ilota m
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.