nacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈnaʦ̑ʲja], AS: [nacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. naród

(1.2) książk. narodowość

(1.3) pot. żart. grupa ludzi w jakiś sposób się wyróżniająca lub uważająca się za odrębną

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nacja	nacje
dopełniacz	nacji	nacji / przest. nacyj[1]
celownik	nacji	nacjom
biernik	nację	nacje
narzędnik	nacją	nacjami
miejscownik	nacji	nacjach
wołacz	nacjo	nacje

przykłady:

(1.2) Polacy jako liczniejsi od Czechów — którzy często zapisywali się do nacji niemieckiej — rościli pretensje do drugiego miejsca i wywalczyć je sobie usiłowali^[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) czeska / każda / nasza / polska / żadna nacja • europejskie / słowiańskie nacje

(1.2) odrębne / przeróżne nacje

(1.3) nacja śląska • odrębna / specyficzna nacja

synonimy:

(1.1) naród

(1.2) narodowość

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nacjonalista mos, nacjonalizm mrz

czas. nacjonalizować ndk.

przym. nacjonalistyczny

przysł. nacjonalistycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. natio < łac. nascor → rodzić się

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: naród

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: narodowość

źródła: