nacjonalizm (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥], AS: [nacʹi ̯õnalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polit. ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; zob. też nacjonalizm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nacjonalizm nacjonalizmy dopełniacz nacjonalizmu nacjonalizmów celownik nacjonalizmowi nacjonalizmom biernik nacjonalizm nacjonalizmy narzędnik nacjonalizmem nacjonalizmami miejscownik nacjonalizmie[1] nacjonalizmach wołacz nacjonalizmie[1] nacjonalizmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) kosmopolityzm, internacjonalizm
- hiperonimy:
- (1.1) ideologia, postawa
- hiponimy:
- (1.1) szowinizm, nazizm
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nacja ż, nacjonalista m, nacjonalistka ż, nacjonalistyczność ż, nacjonalizacja ż, nacjonalizowanie n, protonacjonalizm m
- czas. nacjonalizować ndk.
- przym. nacjonalistyczny, nacjonalizacyjny
- przysł. nacjonalistycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. nationalisme[2] < łac. natio → naród
- uwagi:
- Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[3]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- amharski: (1.1) ብሔረተኝነት
- angielski: (1.1) nationalism
- arabski: (1.1) قومية ż
- baskijski: (1.1) nazionalismo
- białoruski: (1.1) нацыяналізм m
- bośniacki: (1.1) nacionalizam m
- esperanto: (1.1) naciismo, daw. nacionalismo, rzad. nacianismo
- fiński: (1.1) nationalismi
- francuski: (1.1) nationalisme m
- hiszpański: (1.1) nacionalismo m
- kaszubski: (1.1) nacjonalizm m, nacjonalëzna ż, nôrodnizna ż
- kataloński: (1.1) nacionalisme m
- kazachski: (1.1) ұлтшылдық
- niemiecki: (1.1) Nationalismus m
- ormiański: (1.1) ազգայնականություն
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- rosyjski: (1.1) национализм m
- rumuński: (1.1) naționalism n
- szwedzki: (1.1) nationalism
- tuvalu: (1.1) loto fenua
- ukraiński: (1.1) націоналізм m
- wietnamski: (1.1) chủ nghĩa dân tộc
- włoski: (1.1) nazionalismo m
- źródła:
- 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „nacjonalizm” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
nacjonalizm (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) polit. nacjonalizm
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nacjonalëzna, nôrodnizna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nacjonalista m, nacjonalizacëjô / nacjonalizacjô ż
- przym. nacjonalisticzny, nacjonalënowi, nacjonalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.