mania (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmãɲja], AS: [mãńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś
- (1.2) chorobliwy, trudny do opanowania pociąg do wykonywania określonych czynności
- (1.3) chorobliwe mniemanie o prawdziwości własnych urojeń
- (1.4) med. chorobliwy stan psychiczny na nagłych wahaniach nastroju i ześrodkowaniu świadomości na pojedynczej myśli, urojeniu
- (1.5) daw. szaleństwo, obłęd
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mania manie dopełniacz manii manii / przest. manij celownik manii maniom biernik manię manie narzędnik manią maniami miejscownik manii maniach wołacz manio manie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) papieżomania
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. maniak mos, maniaczka ż, maniactwo n, maniakalność ż
- przym. maniakalny, maniacki
- przysł. maniakalnie, maniacko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. μανία (manía) → szaleństwo, obłęd
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
mania (język angielski)
- wymowa:
- amer.: IPA: /ˈmeɪniə/, SAMPA: /"meIni@/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ma•nia
-
- znaczenia:
rzeczownik
mania (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) med. psych. mania[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. maniako
- przym. maniako
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „mania” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
mania (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) mania
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
mania (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) choroba umysłowa, rodzaj obłędu[1]
- odmiana:
- (1.1) mania, maniae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mania maniae dopełniacz maniae maniārum celownik maniae maniīs biernik maniam maniās ablatyw maniā maniīs wołacz mania maniae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „mania” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 404.
mania (język tuvalu)

mania (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) paznokieć[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Geoffrey W. Jackson, Tuvaluan Dictionary, Suva, Fiji 2001, ISBN 982-9027-04-X, s. 156.
mania (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /ma.'ni.a/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. mania
- (1.2) przen. mania, obsesja
- odmiana:
- (1.1-2) lp mania; lm manie
- przykłady:
- (1.2) Il calcio è una mania degli italiani. → Piłka nożna jest obsesją Włochów.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mania di persecuzione → mania prześladowcza
- synonimy:
- (1.2) fissa, fissazione, ghiribizzo, pallino
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. maniaca ż, maniaco m
- przym. maniacale, maniaco
- tem. słow. -mane, -mania
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. mania < gr. μανία < gr. μαίνομαι
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.