obłęd (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔbwɛ̃nt], AS: [obu̯ẽnt], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) choroba psychiczna, szaleństwo, mania[1]
- (1.2) wielkie zamieszanie, szaleństwo
- (1.3) daw. błąd, omyłka, pomyłka[2]
- (1.4) daw. błąkanie się, zbłądzenie[2]
- (1.5) daw. kręta droga[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obłęd obłędy dopełniacz obłędu obłędów celownik obłędowi obłędom biernik obłęd obłędy narzędnik obłędem obłędami miejscownik obłędzie obłędach wołacz obłędzie obłędy - przykłady:
- (1.1) Mam dosyć tego obłędu.[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bzik, obłąkanie, pot. paranoja, szaleństwo, wariactwo, fiksacja, mania, szał, urojenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. obłędny
- przysł. obłędnie
- rzecz. obłąd mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.pol. obłąd[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) insanity, madness; (1.2) madness
- arabski: (1.1) هوس
- esperanto: (1.1) deliro
- hiszpański: (1.1) locura
- niemiecki: (1.1) Wahnsinn m; (1.2) Verwirrung ż, Durcheinander n
- rosyjski: (1.2) безумие n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.