kornet (język polski)
kornet (1.1)
trzy kornety (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔrnɛt], AS: [kornet]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. dęty instrument blaszany, podobny do trąbki; zob. też kornet (instrument) w Wikipedii
- (1.2) muz. daw. dęty instrument drewniany; zob. też kornet (cynk) w Wikipedii
- (1.3) rel. sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy
- (1.4) daw. ozdobny czepiec; zob. też kornet bamberski w Wikipedii
- (1.5) hist. jeden ze stopni oficerskich w carskiej kawalerii
- (1.6) daw. jednostka jazdy lekkiej
- (1.7) daw. sztandar jazdy lekkiej
- odmiana:
- (1.1-4,6-7)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kornet kornety dopełniacz kornetu kornetów celownik kornetowi kornetom biernik kornet kornety narzędnik kornetem kornetami miejscownik kornecie kornetach wołacz kornecie kornety - przykłady:
- (1.4) Głowa w warkocze spleciona goła albo też w jaki kornet i bukiety ubrana[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) cynk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) instrument dęty
- (1.3) czepiec
- (1.4) czepiec
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kornecista mos, kornecistka ż
- zdrobn. kornecik mrz
- przym. kornetowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) wł.[2]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cornet; (1.2) cornett; (1.3) coif, cornet
- bułgarski: (1.1) корнет m
- interlingua: (1.1) cornetta
- niemiecki: (1.1) Kornett n
- źródła:
- ↑ J. Kitowicz: Opis obyczajów za panowania Augusta III — Odzież
- ↑ A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.
kornet (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. kornet
- (1.2) stożek, rożek, tuba
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) kornet za sladoled → rożek lodowy • sladoled u kornetu → lody w rożku
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Kornett
- uwagi:
- źródła:
kornet (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (2.1) hist. wojsk. kornet (oficer)[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kornetista m, korneta ż, kornetino n
- przym. kornetový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „kornet” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.