czepiec (język polski)
czepiec (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑], AS: [čepʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. etn. rodzaj kobiecego nakrycia głowy; zob. też czepiec (nakrycie głowy) w Wikipedii
- (1.2) anat. zool. jeden z żołądków przeżuwaczy; zob. też czepiec (przeżuwacze) w Wikipedii
- (1.3) anat. zob. czepiec ścięgnisty
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czepiec czepce dopełniacz czepca czepców celownik czepcowi czepcom biernik czepiec czepce narzędnik czepcem czepcami miejscownik czepcu czepcach wołacz czepcu czepce - przykłady:
- (1.1) W czasie oczepin ścinano warkocz i zakładano pannie młodej czepiec.
- (1.2) Krowy mają cztery żołądki zwane kolejno żwaczem, czepcem, księgami i trawieńcem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) czepek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. oczepiny nmos
- zdrobn. czepek m, czepeczek m
- przym. czepcowy, czepny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czepiec ścięgnisty
- angielski: (1.1) bonnet; (1.2) reticulum
- duński: (1.2) netmave w
- esperanto: (1.1) kufo
- łaciński: (1.1) mitra ż; (1.2) reticulum n
- ukraiński: (1.1) чепе́ць m
- wilamowski: (1.1) hau ż, haoj ż, hoü ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.