panna młoda (język polski)
panna młoda (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈpãnːa ˈmwɔda], AS: [pã•na mu̯oda], zjawiska fonetyczne: nazal.• gemin.
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta w dniu swojego ślubu
- odmiana:
- (1.1) związek zgody;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik panna młoda panny młode dopełniacz panny młodej panien młodych celownik pannie młodej pannom młodym biernik pannę młodą panny młode narzędnik panną młodą pannami młodymi miejscownik pannie młodej pannach młodych wołacz panno młoda panny młode - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pot. młoda, daw. oblubienica, reg. śl. niewiasta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. państwo młodzi mos
- forma męska pan młody m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bride
- arabski: (1.1) عروس, عروسة
- bułgarski: (1.1) невяста ż, невеста ż, булка ż
- duński: (1.1) brud w
- esperanto: (1.1) novedzino
- fiński: (1.1) morsian
- francuski: (1.1) mariée
- hiszpański: (1.1) novia ż
- kataloński: (1.1) núvia ż
- nowogrecki: (1.1) νύφη ż
- perski: (1.1) عروس
- portugalski: (1.1) noiva
- rosyjski: (1.1) молодая ż, новобрачная ż
- rumuński: (1.1) mireasă ż, nevastă ż
- szwedzki: (1.1) brud
- wilamowski: (1.1) junkweryn ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.