kobiecy (język polski)

wymowa:
IPA: [kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ], AS: [kobʹi ̯ecy], zjawiska fonetyczne: zmięk.i  j 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kobieca uroda / moda / profesja / intuicja / liga / dyscyplina / domena / literatura / prasa • kobiecy głos / zawód • kobiece ruchy / czasopismo • choroby kobiece, • lekarz chorób kobiecych
synonimy:
(1.1) damski, żeński, babi, babski, niewieści
antonimy:
(1.1) męski
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kobieta ż, kobietka ż, kobitka ż, kobieciątko n, kobiecina ż, kobiecinka ż, kobiecisko n, kobieton m, kobieciarstwo n, kobieciarz m, kobiecość ż
przysł. kobieco, po kobiecemu
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. feministyczny
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.