kobietka (język polski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szczupła i drobna kobieta[1]
- (1.2) pieszcz. z sympatią o kobiecie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kobietka kobietki dopełniacz kobietki kobietek celownik kobietce kobietkom biernik kobietkę kobietki narzędnik kobietką kobietkami miejscownik kobietce kobietkach wołacz kobietko kobietki - przykłady:
- (1.1) Aleją parkową szła drobniutka kobietka z niesfornym jamnikiem.
- (1.2) Z Baśki fajna kobietka, chociaż już jej stuknęła czterdziecha.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bezbronna / mała kobietka
- (1.2) przemiła / słodka kobietka
- synonimy:
- (1.2) kobieta; pot. kobitka
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kobieta
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kobieta ż, kobiecość ż, kobieciarstwo n, kobieciarz mos, kobieciątko n, kobiecina ż, kobiecinka ż, kobiecisko n, kobieton mzw
- przym. kobiecy
- przysł. kobieco, po kobiecemu
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kobieta + -ka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.