fajny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈfajnɨ], AS: [fai ̯ny]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego:[1] ciekawy, interesujący, świetny
- (1.2) reg. pozn. gw. (Górny Śląsk) ładny
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik fajny fajna fajne fajni fajne dopełniacz fajnego fajnej fajnego fajnych celownik fajnemu fajnej fajnemu fajnym biernik fajnego fajny fajną fajne fajnych fajne narzędnik fajnym fajną fajnym fajnymi miejscownik fajnym fajnej fajnym fajnych wołacz fajny fajna fajne fajni fajne - przykłady:
- (1.1) Artur ma fajny samochód.
- (1.1) Wpatrywałam się w ekran mojego fajnego laptopa.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bajeczny, błogi, kapitalny, lekki, miły, przyjemny, rozkoszny, słodki, super, bajerancki, bombowy, byczy, fajowy, klawy, kultowy, morowy, odjazdowy, odlotowy, superowy, szałowy, wdechowy, wyczesany, wypasiony, wystrzałowy, wulg. zajebisty, wyjebany
- antonimy:
- (1.1) słaby, kiepski, cienki, zły, marny, wulg. chujowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fajność ż, fajności
- przym. fajowy
- przysł. fajno, fajnie, fajowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. fein → w dobrym gatunku, delikatny[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ładny
- angielski: (1.1) fine, cool
- chiński standardowy: (1.1) 好玩 (hǎowán), 好玩儿 (hǎowánr)
- duński: (1.1) fin
- esperanto: (1.1) slang. mojosa
- fiński: (1.1) slang. gliffa
- francuski: (1.1) chouette, cool
- hiszpański: (1.1) środ. guay, slang. cojonudo
- jidysz: (1.1) פֿײַן (fajn)
- rosyjski: (1.1) клёвый, крутой
- szwedzki: (1.1) kul
- ukraiński: (1.1) файний
- wilamowski: fajner
- włoski: (1.1) fico
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.