sztywny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʃtɨvnɨ], AS: [štyvny]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany
(1.2) przen. nieumiejący się bawić lub wyluzować
(1.3) pot. nieżywy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. trup
(2.2) pot. człowiek kompletnie pijany
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
sztywne zawieszenie • ceny sztywne • bryła sztywna
(1.1) chondrilla sztywna • czosnek sztywny • rogatek sztywny • sit sztywny
synonimy:
(1.1) nieelastyczny
(1.2) oficjalny, wymuszony
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sztywniak m, sztywniaczka ż, sztywniactwo n, sztywna ż, sztywność ż, sztywniackość ż
przysł. sztywnie, sztywno
czas. sztywnieć, usztywnić
związki frazeologiczne:
park sztywnych
etymologia:
niem.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 219.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.