kartusz (język polski)

kartusz (1.1)
kartusz (1.2)
kartusz (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈkartuʃ], AS: [kartuš]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. ozdobne obramowanie herbu, monogramu lub emblematu; dekoracja w formie tarczy; zob. też kartusz (ozdoba) w Wikipedii
(1.2) hist. owalne obramowanie grupy hieroglifów oznaczających imię władcy; zob. też kartusz (hieroglif) w Wikipedii
(1.3) turyst. niewielki, jednorazowy pojemnik na gaz do kuchenki
(1.4) nabój z porcją substancji
(1.5) hist. wojsk. ładownica, często bogato zdobiona, używana przez jazdę polską[1]
(1.6) hist. wojsk. cylindryczny pojemnik, początkowo papierowy, później metalowy, zawierający ładunek prochu do broni palnej ładowanej od strony wylotu lufy[1]
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kartuszowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. cartouche[1]
uwagi:
zob. też kartusz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 Hasło „kartusz” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.