zdobić (język polski)

ktoś zdobi (1.1) pudełko
wymowa:
IPA: [ˈzdɔbʲiʨ̑], AS: [zdobʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne
(1.2) służyć jako ozdoba
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Ania po upieczeniu ciasta zawsze zdobi je lukrem i kolorowymi cukierkami.
(1.2) Suknię Iwony zdobiły cekiny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dekorować, ozdabiać, przyozdabiać
(1.2) ozdabiać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ozdobnik m, ozdoba ż, ozdóbka ż, zdobnik m, zdobniczka ż, zdobienie n, ozdobienie n, zdobnictwo n
czas. ozdabiać ndk., ozdobić dk., przyozdabiać ndk., przyozdobić dk.
przym. ozdobny, zdobny, zdobniczy
związki frazeologiczne:
nie suknia zdobi człowieka / nie szata zdobi człowieka / nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę • kościół zdobi ołtarz, a człowieka miłosierdzie • dobre dziatki to jakby kwiatki: zdobią ojce swe i matki • lis – grzeje, kuna – chłodzi, soból – zdobi, baran – wszy płodzi • chleb, piwo i świéca zdobią szlachcica • nic tak nie zdobi jak cnota
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.