jadalny (język polski)

wymowa:
IPA: [jaˈdalnɨ], AS: [i ̯adalny] ​
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
(1.2) pot. całkiem smaczny
(1.3) przeznaczony do posiłków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) pokój, w którym się spożywa posiłki
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Borowiki przeważnie są jadalne, choć niektóre tylko raz.
(1.3) Wstawszy bardzo rano, poszliśmy do sali jadalnej, gdzie ojciec Stefan, brat Oskar i inni misjonarze zgromadzili się, by zjeść z nami ostatnie śniadanie[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) ananas jadalny • cibora jadalna • cukier / kwiat / owoc / tłuszcz jadalny • czuwaliczka jadalna • dereń jadalny • dioon jadalny • gniazdo jadalne • jadalny grzyb / muchomor • jeżowiec jadalny • kasztan jadalny • kolczoch jadalny • kolokazja jadalna • maniok jadalny • męczennica jadalna • omułek jadalny • orzesznik jadalny • oszpilna jadalna • pieprznik jadalny • piestrak jadalny • piżmian jadalny • raczyniec jadalny • roszpunka jadalna • roślina jadalna • smardz jadalny • soczewica jadalna
(1.3) kuchenno-jadalny • sala jadalna • stół jadalny
synonimy:
(2.1) jadalnia
antonimy:
(1.1) niejadalny, trujący
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jadło n, jadalnia ż, jedzenie n, jeść n, jadanie n, jadalność ż, niejadalność ż
czas. jadać ndk., jeść ndk., zjeść dk.
przym. jadalniany, jadalniowy, jedzeniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. jadać + -alny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Henryk Sienkiewicz, Listy z Afryki, rozd. XIII, ISBN 978-83-288-6244-9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.