borowik (język polski)
borowik (1.2)
- wymowa:
- IPA: [bɔˈrɔvʲik], AS: [borovʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
- (1.1) mikol. Boletus L.[1], rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych; zob. też borowik w Wikipedii
- (1.2) kulin. spoż. grzyb z rodzaju borowików (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) pot. żart. funkcjonariusz BOR-u
- (2.2) rzad. mieszkaniec boru
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik borowik borowiki dopełniacz borowika borowików celownik borowikowi borowikom biernik borowika / borowik[2] borowiki narzędnik borowikiem borowikami miejscownik borowiku borowikach wołacz borowiku borowiki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik borowik borowiki dopełniacz borowika borowików celownik borowikowi borowikom biernik borowika borowików narzędnik borowikiem borowikami miejscownik borowiku borowikach wołacz borowiku borowiki ndepr. M. i W. lm: (ci) borowicy - przykłady:
- (1.2) Wczoraj znalazłam dorodnego borowika.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) grzybnia / owocnik / trzon / kapelusz / zarodniki borowika • borowiki marynowane / suszone • susz / zupa z borowików
- synonimy:
- (1.2) prawdziwek
- (2.1) borowiec, BOR-owiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) grzyb
- hiponimy:
- (1.1) borowik brunatny, borowik brzozowy, borowik ceglastopory, borowik czerwonawy, borowik gładkotrzonowy, borowik górski, borowik grubotrzonowy, borowik klinowotrzonowy, borowik korzeniasty, borowik królewski, borowik omglony, borowik oprószony, borowik płowy, borowik ponury, borowik Queleta, borowik rudopurpurowy, borowik sosnowy, borowik szlachetny, borowik usiatkowany, borowik zajęczy, borowik złotopory, borowik żeberkowany, borowik żółtopory
- holonimy:
- meronimy:
- (1.2) grzybnia / owocnik / trzon / kapelusz / zarodnik
- wyrazy pokrewne:
- (1.1)
- rzecz. bór m, borek m, boreczek m, Borek m, Boreczek m, borówka ż, borowy m, borowikowate nmos
- przym. borowikowy, borowikowaty, borowy
- (2.1)
- rzecz. borowiec, BOR-owiec
- skr. BOR
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) boletus
- białoruski: (1.1) баравік m, белы грыб m, балет m
- czeski: (1.1) hřib m
- francuski: (1.1) bolet m, cèpe m
- hiszpański: (1.1) boleto m comestible
- islandzki: (1.1) kóngssveppur m
- łaciński: (1.1) boletus
- niemiecki: (1.1) Steinpilz m
- nowogrecki: (1.1) βωλίτης ο φαγώσιμος m, βασιλομανίταρο n
- rosyjski: (1.1) боровик m, белый гриб m, болет m
- słowacki: (1.1) hríb m
- szwedzki: (1.1) rörsopp w
- ukraiński: (1.1) боровик m, білий гриб m, болетус m
- włoski: (1.1) porcino m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.