grzęda (język polski)

kury na grzędzie (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈɡʒɛ̃nda], AS: [gžẽnda], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę  ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

(1.2) wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie

(1.3) forma rzeźby skorupy ziemskiej przypominająca wał

(1.4) w alpinizmie: wąska wypukłość na stromym zboczu biegnąca z góry na dół^[1]

(1.5) bud. element konstrukcji dachu, zob. też Grzęda (budownictwo) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	grzęda	grzędy
dopełniacz	grzędy	grzęd[2]
celownik	grzędzie	grzędom
biernik	grzędę	grzędy
narzędnik	grzędą	grzędami
miejscownik	grzędzie	grzędach
wołacz	grzędo	grzędy

przykłady:

(1.2) Uprawiasz truskawki na grzędzie czy w donicach?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. grządeczka ż, grządka ż, rządek mrz

przym. grzędowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

źródłosłów dla jid. גרענדע

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) roost, perch; (1.2) bed
• duński: (1.2) bed n, havebed n
• esperanto: (1.2) bedo, bedeto
• jidysz: (1.1) גרענדע ż (grende)
• niemiecki: (1.1) Hühnerstange ż
• rosyjski: (1.1) седа́ло n, насе́ст m; (1.2) гряда́ ż
• ukraiński: (1.2) гряда ż
• wilamowski: (1.5) hōnhułc n

źródła: