rządek (język polski)

rządki (1.2) truskawek
wymowa:
IPA: [ˈʒɔ̃ndɛk], AS: õndek], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: rząd
(1.2) ogrod. niewielkie rzędy roślin uprawnych rosnące w jednej linii
(1.3) gw. (Kraków i Warszawa) sześć małych bułek tworzących całość[1][2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) posadzić rządek kapusty / pomidorów • posiać rządek marchewek / rzodkiewek / sałaty / … • sadzić / posadzić / siać / posiać w dwóch / trzech rządkach
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rząd m, rzędna ż, grzęda ż, grządka ż
przym. rządkowy, rzędowy
przysł. rzędowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: rząd
źródła:
  1. Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 245.
  2. Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 262.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.