siać (język polski)

wymowa:
IPA: [ɕäʨ̑], AS: [śäć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) rzucać nasiona w glebę
odmiana:
(1.1) koniugacja Xb
przykłady:
(1.1) W tej części ogrodu zwykle sieję słoneczniki.
(1.1) Seler należy siać w kwietniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uprawiać, hodować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nasienie n, nasiono n, sianie n, siemię n, siew m, siewnik m, zasiew m, siewca mos
czas. przesiać, posiać dk., posiewać ndk., rozsiać dk., rozsiewać ndk., zasiać dk., zasiewać ndk., przesiewać ndk.
przym. siejny
związki frazeologiczne:
siać kąkolprzysłowia: głupich nie sieją, sami się rodzą • język sieje, ucho zbiera • kto sieje wiatr, zbiera burzę • nie siać chwastu, a rodzi się[1]
etymologia:
uwagi:
rzad. 3. os. lm sieli[2]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 6.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „siać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.