donica (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [dɔ̃ˈɲiʦ̑a], AS: [dõńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych
- (1.2) naczynie służące do wytapiania szkła optycznego
- (1.3) przest. makutra[1][2], gliniana misa do ucierania
- (1.4) naczynie drewniane do rozczyniania ciasta na pieczywo
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik donica donice dopełniacz donicy donic celownik donicy donicom biernik donicę donice narzędnik donicą donicami miejscownik donicy donicach wołacz donico donice - przykłady:
- (1.1) Posadź, proszę, palmę w tej dużej donicy pod oknem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wazon, skrzynka na rośliny
- (1.3) makutra, misa
- (1.4) dzieża
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doniczka ż
- przym. doniczkowy, donicowy
- związki frazeologiczne:
- (1.3) gdzie donica rządzi, tam wiercimak błądzi[2]
- etymologia:
- prasł. *dojьnica → naczynie, do którego doi się mleko[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flower-pot, flowerpot, plant pot, pot, planter, bowl, vase; (1.2) pot; (1.3) mixing bowl; (1.4) mixing bowl
- duński: (1.1) potte w, krukke w
- francuski: (1.3) terrine ż
- hiszpański: (1.1) pote m
- jidysz: (1.1) דאָניצע
- niemiecki: (1.1) Blumentopf m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.