fryc (język polski)
- wymowa:
- IPA: [frɨʦ̑], AS: [fryc]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. ktoś początkujący[1], flisak, oryl
- (1.2) pejor. pogard. obraź. Niemiec[2]
- (1.3) pot. fryzjer
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fryc fryce dopełniacz fryca fryców celownik frycowi frycom biernik fryca fryców narzędnik frycem frycami miejscownik frycu frycach wołacz frycu fryce - przykłady:
- (1.1) Było nas do pięćdziesiąt człeka, chłop w chłopa, wszystko strzelcy zawołani, tylko ja fryc jeden (…)[3]
- (1.2) Pamiętasz tego typa, co mi w Berlinie pracę proponował? Oszukał mnie, fryc jeden.
- (1.3) Włosy mi urosły, muszę iść do fryca.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nowicjusz, debiutant, fuks, nowotnik, nowak
- (1.2) helmut, szwab, szkop
- (1.3) fryzjer
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. frycowe n
- przym. frycowy
- związki frazeologiczne:
- i z fryca myśliwy się staje z czasem • bez cnót nic - będziesz fryc
- etymologia:
- (1.1) niem. Fritz
- uwagi:
- (1.2) zobacz też: angol • arabus • bambus • brudas • chinol • ciapaty • czarnuch • fryc • kacap • makaroniarz • rusek • skośnooki • szkop • żabojad
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szkop
- angielski: (1.2) Fritz
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.