strzelec (język polski)

strzelec (1.2)

strzelec (1.3)

strzelec (1.4)

wymowa:

IPA: [ˈsṭʃɛlɛʦ̑], AS: [sṭšelec], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

(1.2) wojsk. żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu

(1.3) sport. zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej

(1.4) sport. zawodnik, który strzelił bramkę

(1.5) wojsk. hist. stopień wojskowy, odpowiednik szeregowego w Wojsku Polskim w okresie międzywojennym w pułkach strzelców konnych

(1.6) określenie członka niektórych paramilitarnych organizacji społecznych

(1.7) daw. myśliwy

odmiana:

(1.1-7)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	strzelec	strzelcy
dopełniacz	strzelca	strzelców
celownik	strzelcowi	strzelcom
biernik	strzelca	strzelców
narzędnik	strzelcem	strzelcami
miejscownik	strzelcu	strzelcach
wołacz	strzelcu / strzelcze	strzelcy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) myśliwy

(1.3-4) zawodnik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. strzelectwo n, strzelnica ż, strzelanina ż, strzelba ż, strzał m, strzała ż, strzałka ż, strzałeczka ż, Strzelec m, Strzelce nmos, Strzelin m, Strzelno n, postrzał m, zastrzał m, odstrzał m, wystrzał m, strzałowy m, strzeliwo n, strzelanka ż, strzelinianin m, strzelinianka ż, powystrzelanie n, postrzeleniec m, dostrzelenie n, strzelanko n

forma żeńska strzelczyni ż

czas. strzelać ndk., strzelić dk., postrzelać ndk., postrzelić dk., odstrzelać ndk., odstrzelić dk., ostrzelać ndk., dostrzelić dk., ostrzeliwać ndk., wystrzelać ndk., wystrzelić dk., ustrzelić dk., wstrzelać ndk., wstrzeliwać ndk., wstrzelić dk., powystrzelać dk.

przym. strzelecki, strzelisty, strzelniczy, wystrzałowy, postrzałowy, postrzelony, strzałowy, strzałkowy, strzelnicowy

przysł. strzeliście, wystrzałowo

tem. słow. -strzelny, -strzałowy

związki frazeologiczne:

król strzelców • strzelec wyborowy • wolny strzelec • suchy rybak mokry strzelec, będzie gówno na widelec • jak strzelec dupa, to nie pomogą lufy od Krupa • nie każdy strzelec, co gięty róg nosi • strzelec jak Kurp

etymologia:

uwagi:

zob. też strzelec w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shooter, shot; (1.2) rifleman, fusilier, gunner; (1.3) shooter; (1.4) scorer, (good) kick
• czeski: (1.1) střelec m
• duński: (1.1) skytte w; (1.4) målscorer w
• francuski: (1.1) un tireur, un chasseur
• hiszpański: (1.1) tirador m; (1.2) tirador m, fusilero m, pistolero m; (1.3) tirador m; (1.4) goleador m
• litewski: (1.6) šaulys
• łaciński: (1.1) sagittarius m; (1.2) sagittarius m; (1.3) sagittarius m
• niemiecki: (1.1) Schütze m; (1.2) Jäger m; (1.4) Troschütze m
• rosyjski: (1.1) стрелок m; (1.2) стрелок m; (1.3) стрелок
• szwedzki: (1.1) skytt w; (1.4) målskytt w
• ukraiński: (1.1) стрілець m; (1.2) стрілець m; (1.3) стрілець m
• włoski: (1.1) tiratore m; (1.2) bersagliere m; (1.4) bomber m, marcatore m

źródła: