kacap (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkaʦ̑ap], AS: [kacap]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. pogard. Rosjanin, dawniej także obywatel Związku Radzieckiego
- (1.2) gw. lwow. głupiec
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kacap kacapy dopełniacz kacapa kacapów celownik kacapowi kacapom biernik kacapa kacapów narzędnik kacapem kacapami miejscownik kacapie kacapach wołacz kacapie kacapy - przykłady:
- (1.1) Kacapy nie umieją docenić uroków picia wina, więc chleją wódkę.
- (1.2) I znowu zgubiłeś klucze, ty kacapie!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kacapia ż, Kacapistan mrz
- forma żeńska kacapka ż
- przym. kacapski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. кацап, ukr. каца́п → obraźliwie o Rosjaninie[1] < ukr. цап → kozioł, cap
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głupiec
- źródła:
kacap (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) żart. pogard. kacap (określenie Rosjanina)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ukr. каца́п
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.