więc (język polski)

wymowa:
IPA: [vʲjɛ̃nʦ̑], AS: [vʹi ̯ẽnc], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i  j 
znaczenia:

spójnik

(1.1) …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

partykuła

(2.1) …używana do rozpoczęcia wypowiedzi
odmiana:
(1.1, 2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Nie nauczyłem się, więc dostałem jedynkę.
(2.1) „– Czemu to zrobiłeś?” „– No, więcMyślałem, że się uda…”
(2.1) Więc twierdzisz, że nic o tym nie wiedziałeś?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) (a) zatem, toteż, tak że, tym samym; książk. ergo; przest. przeto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.