Berlin (język polski)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
​, IPA: [ˈbɛrlʲĩn], AS: [berlʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto, stolica Niemiec; zob. też Berlin w Wikipedii
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych
(1.3) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego[1][2]; zob. też Berlin (obwód lwowski) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Mój znajomy mieszka w Berlinie.
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Berlinie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Berlina • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Berlina • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Berlina • mieszkaniec / mieszkanka Berlina • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Berlinie • pochodzić z Berlina • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Berlina
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ber mrz, berlińczyk m, berlinianka ż, berlinka ż, berliniak m
przym. berliński, podberliński
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Berlin, prawdopodobnie pochodzenia słowiańskiego[3]
(1.2) < (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
  • abchaski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • aceh: (1.1) Berlin
  • adygejski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • afrykanerski: (1.1) Berlyn
  • albański: (1.1) Berlini
  • amharski: (1.1) በርሊን (bärlin), ቤርሊን (berlin)
  • angielski: (1.1) Berlin
  • arabski: (1.1) برلين m (barlīn)
  • aragoński: (1.1) Berlín m
  • aramejski: (1.1) syryjski: ܒܪܠܝܢ (berlīn)
  • asturyjski: (1.1) Berlín m
  • azerski: (1.1) Berlin
  • baskijski: (1.1) Berlin
  • baszkirski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • bengalski: (1.1) বার্লিন (bārlin)
  • białoruski: (1.1) Берлін m (Bierlin)
  • białoruski (taraszkiewica): (1.1) Бэрлін m (Berlin)
  • birmański: (1.1) ဘာလင် (bhalang)
  • bośniacki: (1.1) Berlin m
  • bułgarski: (1.1) Берлин m (Berlin)
  • chiński standardowy: (1.1) 柏林 (bólín)
  • chorwacki: (1.1) Berlin m
  • czeski: (1.1) Berlín m
  • czuwaski: (1.1) Бєрлинъ (Berlínŭ)
  • dolnołużycki: (1.1) Barliń m
  • dolnoniemiecki: (1.1) Berlin n
  • dolnośląski: (1.1) Perlin m
  • duński: (1.1) Berlin n
  • esperanto: (1.1) Berlino
  • estoński: (1.1) Berliin
  • fidżyjski: (1.1) Berlin
  • fiński: (1.1) Berliini
  • francuski: (1.1) Berlin m
  • fryzyjski: (1.1) Berlyn n
  • galicyjski: (1.1) Berlín m
  • gocki: (1.1) 𐌱𐌴𐍂𐌻𐌹𐌽 (Berlin)
  • górnołużycki: (1.1) Berlin m
  • gruziński: (1.1) ბერლინი (berlini)
  • gudźarati: (1.1) બર્લિન (barlin)
  • hausa: (1.1) Balin, Berlin
  • hawajski: (1.1) Pelelina
  • hebrajski: (1.1) ברלין ż (berlīn)
  • hindi: (1.1) बर्लिन (barlin)
  • hiszpański: (1.1) Berlín ż
  • ido: (1.1) Berlin
  • interlingua: (1.1) Berlin
  • irlandzki: (1.1) Beirlín ż, Bearlín ż
  • islandzki: (1.1) Berlín ż
  • japoński: (1.1) ベルリン (berurin), 伯林
  • jawajski: (1.1) Berlin
  • jidysz: (1.1) בערלין n (berlin)
  • joruba: (1.1) Berlin
  • kabardyjski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • kannada: (1.1) ಬರ್ಲಿನ್ (barlin)
  • kantoński: (1.1) 柏林 (paaklàhm)
  • karpatorusiński: (1.1) Берлін m (Berlin)
  • kaszubski: (1.1) Berlëno n, Berlin m
  • kataloński: (1.1) Berlín m
  • kazachski: (1.1) Берлин (Berlïn)
  • khmerski: (1.1) បែរឡាំង (bærḷāṃṅ)
  • kirgiski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • koreański: (1.1) 베를린 (bereullin)
  • korsykański: (1.1) Berlinu
  • kurmandżi: (1.1) Berlîn ż
  • limburski: (1.1) Berlien
  • litewski: (1.1) Berlynas m
  • luksemburski: (1.1) Berlin n
  • łaciński: (1.1) Berolinum n
  • łotewski: (1.1) Berlīne ż
  • malajalam: (1.1) ബെര്‍ലിൻ (ber‍lin)
  • malajski: (1.1) Berlin
  • manx: (1.1) Berleen ż
  • maoryski: (1.1) Pearīni
  • marathi: (1.1) बर्लिन (barlin)
  • mongolski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • niderlandzki: (1.1) Berlijn n
  • niemiecki: (1.1) Berlin n
  • nowogrecki: (1.1) Βερολίνο n (Verolíno), katharewusa: Βερολῖνον n (Verolĩnon)
  • nowopruski: (1.1) Berlīns m
  • ormiański: (1.1) Բեռլին (Beṙlin)
  • paszto: (1.1) برلين (bərlīn), بېرلين (berlīn)
  • pendżabski: (1.1) ਬਰਲਿਨ (barlin)
  • perski: (1.1) برلین (berlin), برلن (berlan)
  • polski język migowy:
  • portugalski: (1.1) Berlim m
  • romski: (1.1) Berlin
  • rosyjski: (1.1) Берлин m
  • rumuński: (1.1) Berlin
  • sardyński: (1.1) Berlinu
  • serbski: (1.1) Берлин m (Berlin)
  • slovio: (1.1) Берлин (Berlin)
  • słowacki: (1.1) Berlín m
  • somalijski: (1.1) Barliin
  • sorani: (1.1) بەرلین (berlîn)
  • suahili: (1.1) Berlin
  • sycylijski: (1.1) Birlinu m
  • szkocki gaelicki: (1.1) Beirlín ż
  • szwedzki: (1.1) Berlin w
  • tadżycki: (1.1) Берлин (Berlin)
  • tagalski: (1.1) Berlin
  • tajski: (1.1) เบอร์ลิน
  • tamilski: (1.1) பெர்லின் (perliṉ)
  • tatarski: (1.1) Берлин (Berlin)
  • telugu: (1.1) బెర్లిన్ (berlin)
  • tetum: (1.1) Berlín
  • tigrinia: (1.1) በርሊን (bärlin), ቤርሊን (berlin)
  • tok pisin: (1.1) Berlin
  • turecki: (1.1) Berlin
  • turkmeński: (1.1) Berlin
  • tybetański: (1.1) པེ་ལིང (pe.liṅ)
  • ujgurski: (1.1) بېرلىن (bérlin)
  • ukraiński: (1.1) Берлін m (Berlin)
  • urdu: (1.1) برلن (barlin)
  • uzbecki: (1.1) Berlin
  • volapük: (1.1) Berlin
  • võro: (1.1) Berliiń
  • walijski: (1.1) Berlin ż
  • węgierski: (1.1) Berlin
  • wietnamski: (1.1) Bá Linh
  • włoski: (1.1) Berlino ż
  • wolof: (1.1) Berlin
  • zachodnioflamandzki: (1.1) Berlyn n
  • zachodniopendżabski: (1.1) برلن (barlin)
  • zulu: (1.1) IBerlini
  • żmudzki: (1.1) Berlīns m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 308.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Berlin, powiat brodzki” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna. Warszawa, 1880.
  3. ↑ Hasło „Berlin” w: Online Etymology Dictionary.

Berlin (język angielski)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
bryt. IPA: /bə(ɹ)ˈlɪn/, SAMPA: /b@(r)"lIn/
amer.: IPA: [bɚˈlɪn], SAMPA: /b@`"lIn/
​
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
(1.1) lp Berlin; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) be in Berlin → być w Berlinie • live in Berlin → żyć w Berlinie • work in Berlin → pracować w Berlinie • be born in Berlin → urodzić się w Berlinie • die in Berlin → umrzeć w Berlinie • settle in Berlin → osiedlić się w Berlinie • leave Berlin → wyjechać z Berlina • move to Berlin → wprowadzić się do Berlina • get to Berlin → dojechać do Berlina • be a habitant / an inhabitant of Berlin → być mieszkańcem Berlina • a road in Berlin → droga w Berlinie • a street in Berlin → ulica w Berlinie • a square in Berlin → plac w Berlinie • a house in Berlin → dom w Berlinie • a flat in Berlin → mieszkanie w Berlinie • a headquarters in Berlin → siedziba w Berlinie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język baskijski)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. berlindar
przym. berlindar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język duński)

et udsigt over Berlin (1.1)
wymowa:
Dania: [bärliˀn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jeg flytter til Berlin for at lære tysk. → Przeprowadzam się do Berlina, aby nauczyć się niemieckiego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Vestberlin → Berlin Zachodni • Østberlin → Berlin Wschodni
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. berliner w
przym. berlinsk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język francuski)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
IPA: /bɛʁ.lɛ̃/
​ ​ ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Berlinois m, Berlinoise ż
przym. berlinois
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (interlingua)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język luksemburski)

Berlin (1.1)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język niemiecki)

Berlin (1.1)
Berlin (1.2)
wymowa:
IPA: [bɛʁˈliːn] ​
​ ​ ​ ​ ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin (miasto)
(1.2) geogr. adm. Berlin (niemiecki kraj związkowy)
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) Ich wohne in Berlin. → Mieszkam w Berlinie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Berlinerisch n, Berliner m, Berlinerin ż, Berlinisch n, Berlinale ż
czas. berlinern
przym. berlinisch, Berliner, berlinerisch
związki frazeologiczne:
etymologia:
prawdopodobnie pochodzenia słowiańskiego[2]
uwagi:
zobacz też: Baden-Württemberg • Bayern • Brandenburg • Berlin • Bremen • Hamburg • Hessen • Mecklenburg-Vorpommern • Niedersachsen • Nordrhein-Westfalen • Rheinland-Pfalz • Saarland • Sachsen • Sachsen-Anhalt • Schleswig-Holstein • Thüringen
źródła:

Berlin (język słoweński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Berlinčan m, Berlinčanka ż
przym. berlinski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Berlin (język szwedzki)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: stolice krajów Europy w języku szwedzkim
źródła:

Berlin (język węgierski)

Berlin (1.1)
Berlin (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Berlin
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. berlini
przym. berlini
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.