berliner (język duński)
- wymowa:
- Dania: [bärˈliˀnɔ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) berlińczyk
- (1.2) kulin. pączek
- odmiana:
- (1) en berliner, berlineren, berlinere, berlinerne
- przykłady:
- (1.1) I året nitten hundrede og fireoghalvfjerds deltog tusindvis af unge berlinere i en ulovlig demonstration mod den østtyske regering. → W roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym czwartym tysiące młodych berlińczyków wzięło udział w nielegalnej demonstracji przeciwko wschodnioniemieckiemu rządowi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Berlin n
- przym. berlinsk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) duń. Berlin + -er << niem. Berlin
- (1.2) skrócona forma << duń. berlinerpfannkuchen << niem. Berliner Pfannkuchen
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.