basztan (język polski)
basztan (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) roln. pole, w którym uprawia się głównie arbuzy, melony, ogórki, dynie[1]; zob. też basztan w Encyklopedii staropolskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik basztan basztany dopełniacz basztanu basztanów celownik basztanowi basztanom biernik basztan basztany narzędnik basztanem basztanami miejscownik basztanie basztanach wołacz basztanie basztany - przykłady:
- (1.1) My też dostaliśmy kawał ziemi pod basztan. Jakaż to była uciecha dla dzieci, kiedy w końcu lipca matka nasza urządzała z całą naszą rodzinką wycieczkę na ten basztan.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ogród, pole
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ukr. баштан < pers. باغ → ogród, sad[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) бостан m
- czeski: (1.1) bachča ż
- kazachski: (1.1) бақша
- rosyjski: (1.1) бахча m
- ukraiński: (1.1) баштан m
- źródła:
- 1 2 Hasło „basztan” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑ Teofil Skalski Terror i cierpienie. Kościół katolicki na Ukrainie 1900-1932. Wspomnienia, Norbertinum, Lublin 1995, ISBN 838513185X, s. 31
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.