Panacea (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpãnaˈʦ̑ɛa], AS: [pãnacea], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) mit. gr. bogini i uosobienie leczenia za pomocą panaceum; córka Asklepiosa i Epione oraz siostra Higiei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona; zob. też Panakeja w Wikipedii
- (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 2878, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1980 r.; zob. też (2878) Panacea w Wikipedii
- (1.3) geogr. jednostka osadnicza w stanie Floryda w USA; zob. też Panacea w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Panacea Panacee dopełniacz Panacei Panacei celownik Panacei Panaceom biernik Panaceę Panacee narzędnik Panaceą Panaceami miejscownik Panacei Panaceach wołacz Panaceo Panacee - przykłady:
- (1.2) Panacea porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Panakeja
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bogini
- (1.2) planetoida
- (1.3) miejscowość
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. panaceum n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Panacea
- słowacki: (1.1) Panakeia ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.