Marica (język polski)

Marica (1.1) (opisany jako Mariza)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydrol. rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego^[1]; zob. też Marica w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Marica	Marice
dopełniacz	Maricy	Maric
celownik	Maricy	Maricom
biernik	Maricę	Marice
narzędnik	Maricą	Maricami
miejscownik	Maricy	Maricach
wołacz	Marico	Marice

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Maricy • nad Maricą • Marica wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływa • na prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Maricy • pływać / płynąć Maricą

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) rzeka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Maritsa
• białoruski: (1.1) Марыца
• czeski: (1.1) Marica
• francuski: (1.1) Maritsa
• hiszpański: (1.1) Río Maritsa
• kataloński: (1.1) Maritsa
• litewski: (1.1) Marica
• niemiecki: (1.1) Mariza
• rosyjski: (1.1) Марица ż
• słowacki: (1.1) Marica
• słoweński: (1.1) Marica
• ukraiński: (1.1) Мариця ż
• włoski: (1.1) Evros

źródła: