dorzecze (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɔˈʒɛʧ̑ɛ], AS: [dožeče]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) hydrol. obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dorzecze dorzecza dopełniacz dorzecza dorzeczy celownik dorzeczu dorzeczom biernik dorzecze dorzecza narzędnik dorzeczem dorzeczami miejscownik dorzeczu dorzeczach wołacz dorzecze dorzecza - przykłady:
- (1.1) W dorzeczu Eufratu i Tygrysu rozwijały się starożytne cywilizacje.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzeczułka ż, rzeczka ż, rzeka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) basin, river basin, watershed, drainage basin, drainage area, catchment area, catchment basin
- baskijski: (1.1) arro
- białoruski: (1.1) басейн m
- galicyjski: (1.1) conca ż
- hiszpański: (1.1) cuenca ż
- portugalski: (1.1) bacia ż
- rosyjski: (1.1) (водосборный) бассейн m
- włoski: (1.1) bacino m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.