żbik (język polski)
żbik (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; zob. też żbik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żbik żbiki dopełniacz żbika żbików celownik żbikowi żbikom biernik żbika żbiki narzędnik żbikiem żbikami miejscownik żbiku żbikach wołacz żbiku żbiki - przykłady:
- (1.1) Szerokie usta mięsiste otworzył, białe zęby świeciły jak u żbika.[1]
- (1.1) Parobczak nie widząc i nie słysząc, aby się coś ruszało, ośmielił się wreszcie rękę do dziupli wpuścić i z okrzykiem radości dobył z niej żbika, którego oko głęboko było strzałą przeszyte.[2]
- (1.1) Raz tylko puścił się ku nim jeden, widocznie śmielszej natury, z kosą w ręku; ale pan Michał skoczył jak żbik ku niemu on ukąsił go na śmierć.[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) daw. zdeb
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. żbiczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.pol. zdbik, zdrobnienia st.pol. zdeb[4] < prasł. *stьbljь → dziki kot[5]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wildcat
- arabski: (1.1) قط بري
- baskijski: (1.1) basakatu
- esperanto: (1.1) sovaĝa kato
- francuski: (1.1) chat sauvage
- hiszpański: (1.1) gato salvaje
- jidysz: (1.1) וואַלדקאַץ ż (waldkac)
- niemiecki: (1.1) Wildkatze ż
- nowogrecki: (1.1) αγριόγατα m
- rosyjski: (1.1) лесной кот m
- szwedzki: (1.1) vildkatt w
- węgierski: (1.1) vadmacska
- źródła:
- ↑ J. I. Kraszewski: Stara baśń
- ↑ J. I. Kraszewski: Stara baśń
- ↑ H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem
- ↑
Porada „zdebie i wnorki” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Этимологический словарь славянских языков, red. O. Trubaczow, A. Żurawlоw, t. XI, Moskwa 1974-, s. 209 i 210.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.