okrzyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔkʃɨk], AS: [okšyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) głośny dźwięk wydany przez człowieka, wyrażający silne emocje lub mające zwrócić uwagę innych
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okrzyk okrzyki dopełniacz okrzyku okrzyków celownik okrzykowi okrzykom biernik okrzyk okrzyki narzędnik okrzykiem okrzykami miejscownik okrzyku okrzykach wołacz okrzyku okrzyki - przykłady:
- (1.1) Nagle usłyszeliśmy przeraźliwy okrzyk, okazało się, że mama zobaczyła mysz.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) okrzyk zdziwienia/zachwytu
- synonimy:
- (1.1) wykrzyknienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. okrzykiwać ndk., okrzyknąć dk.
- rzecz. krzyk
- związki frazeologiczne:
- wydać okrzyk • wznieść okrzyk
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shout, cry, outcry, exclamation, okrzyk przerażenia, bólu: shriek
- esperanto: (1.1) ekkrio, ĝojkrio
- kataloński: (1.1) crit m
- rosyjski: (1.1) о́крик m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.