Piotr Paleczny

Piotr Paleczny, Busko-Zdrój, 5 lipca 2009
Data i miejsce urodzenia

10 maja 1946
Rybnik

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Odznaczenia
Strona internetowa

Piotr Paleczny (ur. 10 maja 1946 w Rybniku) – polski pianista i pedagog muzyczny, laureat wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, w tym III nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970). Od 1993 dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju.

Życiorys

Wykształcenie i udział w konkursach

Syn Tadeusza. W latach 1953–1964 uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Rybniku. W latach 1964–1970 studiował najpierw w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera.

W trakcie studiów i krótko po nich odnosił sukcesy na wielu konkursach pianistycznych:

Międzynarodowa kariera

Po sukcesach konkursowych występował w licznych krajach Europy, Azji i obu Ameryk z wieloma słynnymi orkiestrami. Od 1993 jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju. W styczniu 2010 dał koncert w gmachu Sejmu RP z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.

Jest regularnie zapraszany do jury wielu konkursów muzycznych. W latach 1985–2021 był ośmiokrotnie jurorem Konkursów Chopinowskich, a od 2004 jest także dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy. Ponadto był jurorem m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Hamamatsu, Międzynarodowego Mistrzowskiego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina i Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Palomy O'Shea w Santander.

Oprócz kariery pianistycznej jest także pedagogiem muzycznym. Prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie i kursy mistrzowskie w wielu krajach świata. W 1998 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Jego repertuar obejmuje przede wszystkim muzykę kompozytorów polskich (Chopina, Paderewskiego, Lutosławskiego i Szymanowskiego), ale także m.in. Johannesa Brahmsa, Modesta Musorgskiego i Milija Bałakiriewa. Dokonał wielu nagrań dla różnych wytwórni muzycznych.

W 2017 został wyróżniony Złotym Fryderykiem za całokształt osiągnięć artystycznych.

Tytuły i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. Wysocki 1987 ↓, s. 100.
  2. 1 2 3 Piotr Paleczny. chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
  3. 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 281.
  4. 1 2 3 Małgorzata Kosińska: Piotr Paleczny. culture.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
  5. 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 283.
  6. Dybowski 2005 ↓, s. 284.
  7. 1 2 prof. zw. Piotr Paleczny. chopin.edu.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
  8. Piotr Paleczny: discography. discogs.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
  9. Piotr Paleczny: discography. allmusic.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
  10. Złoty Fryderyk 2017 dla Piotra Palecznego!. filharmonia.pl. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-13)].
  11. Odznaczenia dla wybitnych twórców i działaczy kultury. Dziennik Polski”. Nr 175 (9456), s. 2, 26 lipca 1974.
  12. Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10037), s. 2.
  13. M.P. z 1996 r. nr 11, poz. 117 „Za wybitne zasługi dla kultury polskiej oraz osiągnięcia w pracy artystycznej”.
  14. Odznaczenia dla artystów Filharmonii Narodowej. 2001-11-05. [dostęp 2010-03-06].
  15. M.P. z 2002 r. nr 1, poz. 17
  16. Honorowi Obywatele Bydgoszczy. bydgoszcz.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
  17. Maestro Piotr Paleczny otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina [online], Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina [dostęp 2022-06-18] (pol.).
  18. Uchwała Rady Miasta 958/LV/2022. bip.um.rybnik.eu, 2022-09-22. [dostęp 2023-10-25]. (pol.).

Bibliografia

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 281–284. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.