Louis Kentner
Data i miejsce urodzenia

19 lipca 1905
Karwina

Data i miejsce śmierci

21 września 1987
Londyn

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Odznaczenia

Louis Kentner (ur. 19 lipca 1905 w Karwinie, zm. 21 września 1987 w Londynie) – węgiersko-brytyjski pianista, laureat V nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys

Na fortepianie zaczął grać w wieku pięciu lat. W 1922 ukończył studia na Akademii Muzycznej w Budapeszcie. W 1932 reprezentował Węgry na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, gdzie zajął V miejsce. Rok później zdobył II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferenca Liszta w Budapeszcie, a w 1935 wyemigrował z Węgier do Wielkiej Brytanii.

W trakcie trwającej kilkadziesiąt lat kariery występował w wielu krajach. Przed II wojną światową koncertował głównie w Europie. Po wojnie grał m.in. w Indiach (1954), Stanach Zjednoczonych (1956) i podczas Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju (1977).

Był jurorem wielu konkursów pianistycznych, w tym trzech Konkursów Chopinowskich (1955, 1975, 1980), a także konkursów w Budapeszcie, Leeds, Bolzano i Montrealu. Podczas X Konkursu Chopinowskiego opuścił demonstracyjnie jury po ogłoszeniu wyników pierwszego etapu, kontestując wyłonioną grupę pianistów. Skandal ten został przyćmiony kolejnym, gdy po trzecim etapie jury opuściła Martha Argerich.

W 1978 został Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE).

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była węgierska pianistka Ilona Kabos, z którą rozwiódł się w 1945. Jego drugą żoną była Griselda Gould.

Repertuar i dyskografia

Dysponował bogatym repertuarem, w którym znajdowały się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Johannesa Brahmsa, Ferenca Liszta i Béli Bartóka. Przez wiele lat współpracował artystycznie z Yehudim Menuhinem. Nagrał wiele płyt dla różnych wytwórni muzycznych.

Przypisy

  1. 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 66.
  2. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 26.
  3. 1 2 3 Erik Eriksson: Louis Kentner – Biography. allmusic.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  4. ↑ Dybowski 2005 ↓, s. 67.
  5. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 63.
  6. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 133.
  7. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 185.
  8. ↑ Dybowski 2005 ↓, s. 69.
  9. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 193.
  10. ↑ Jonathan Summers: Louis Kentner. [w:] A–Z of Pianists [on-line]. naxos.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  11. ↑ Louis Kentner – Discography. allmusic.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).

Bibliografia

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 66–69. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.