Janusz Olejniczak
Data i miejsce urodzenia

2 października 1952
Wrocław

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

pianista,
pedagog

Odznaczenia
Strona internetowa

Janusz Olejniczak (ur. 2 października 1952 we Wrocławiu) – polski pianista, pedagog muzyczny i aktor. Laureat VI nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1970). Były mąż aktorki Sławomiry Łozińskiej.

Życiorys

Wykształcenie i udział w konkursach

Na fortepianie zaczął grać w wieku 6 lat, a edukację muzyczną odbył w Warszawie. Ukończył podstawową i średnią szkołę muzyczną, a następnie studia w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Ponadto pobierał dodatkowe nauki w Paryżu i na studiach podyplomowych w Warszawie i Essen.

W trakcie studiów wziął udział w kilku konkursach pianistycznych:

Międzynarodowa kariera

Po sukcesie na Konkursie Chopinowskim występował w wielu krajach Europy, Azji, w obu Amerykach i w Australii. Grał na wielu festiwalach muzycznych, w tym kilkukrotnie na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju. Wielokrotnie współpracował przy nagrywaniu muzyki do filmów w Polsce i w innych krajach. Nagrał większość partii fortepianowych do filmu Chopin. Pragnienie miłości (2002) i Pianista (2002). Jako aktor wystąpił m.in. w roli Chopina w filmie Andrzeja Żuławskiego pt. Błękitna nuta (1991).

Jest też pedagogiem muzycznym. Prowadził klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Krakowie i kursy mistrzowskie dla pianistów w różnych krajach. Był jurorem XVII i XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Repertuar i dyskografia

W jego repertuarze znajdują się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Ferenca Liszta, Jeana-Philippe’a Rameau, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Franza Schuberta, Sergieja Prokofiewa, Wojciecha Kilara oraz Henryka Mikołaja Góreckiego. W 1995 roku jego płyta z koncertami fortepianowymi Chopina otrzymała Fryderyka (w kategorii Album roku – muzyka solowa). Łącznie nagrał kilkadziesiąt płyt dla wielu wytwórni muzycznych.

Ordery i wyróżnienia

Filmografia

obsada aktorska

Przypisy

  1. ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 100.
  2. ↑ Katarzyna Troszczyńska: Niech wreszcie spokój trwa. Styl.pl, IX 2010. [dostęp 2016-05-19].
  3. 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 291.
  4. 1 2 3 Małgorzata Kosińska: Janusz Olejniczak. culture.pl. [dostęp 2016-05-19]. (pol.).
  5. ↑ Dybowski 2005 ↓, s. 293.
  6. 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 294.
  7. ↑ Rozpoczął się XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. rmf24.pl, 1 października 2015. [dostęp 2016-05-19].
  8. ↑ Jury Konkursu. chopin2020.pl [dostęp 2021-10-22]
  9. ↑ Janusz Olejniczak: discography. discogs.com. [dostęp 2016-05-19]. (ang.).
  10. ↑ Janusz Olejniczak: discography. allmusic.com. [dostęp 2016-05-19]. (ang.).
  11. ↑ M.P. z 2000 r. nr 5, poz. 99
  12. 1 2 Janusz Olejniczak w bazie filmpolski.pl
  13. ↑ Laureaci z poprzednich edycji [online], www.polishmarket.com.pl [dostęp 2016-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19].
  14. ↑ Janusz Olejniczak i Stanisław Gałoński laureatami Złotych Fryderyków w muzyce poważnej. dzieje.pl, 19 kwietnia 2022. [dostęp 2022-04-19].

Bibliografia

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 291–294. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.