Niemiecka lokomotywa 75 515 | |
| Producent |
Sächsische Maschinenfabrik, Chemnitz |
|---|---|
| Lata budowy |
1911-1921 |
| Układ osi |
1'C1' |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
60,1 t |
| Masa służbowa |
76,7 t |
| Długość |
12 415 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
8700 mm |
| Średnica kół napędnych |
1590 mm |
| Średnica kół tocznych |
1065 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Ciśnienie w kotle |
12 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
122,3 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
36,2 m² |
| Powierzchnia rusztu |
2,30 m² |
| Średnica cylindra |
550 mm |
| Skok tłoka |
600 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa |
723 kW |
| Prędkość konstrukcyjna |
75 km/h |
OKl101 – polskie oznaczenie saksońskiego parowozu tendrzaka osobowego serii XIV HT.
Historia
Parowozy serii XIV HT produkowano w latach 1911-1921, początkowo dla kolei saksońskich Königlich Sächsische Staatseisenbahnen. Parowozy prowadziły pociągi pasażerskie. Ogółem powstało 106 sztuk: 95 w latach 1911-1918, w kilku nieznacznie różniących się seriach, po czym jeszcze 11 sztuk w 1921 roku, już dla kolei niemieckich. Nosiły one pierwotnie numery od 1801 do 1906. Po przejęciu przez koleje niemieckie Deutsche Reichsbahn przemianowano je na serię (Baureihe) 755, z numerami od 75 501 do 75 588. Większość lokomotyw służbę w Niemczech zakończyła pod koniec lat 60. XX w., ostatnia została wycofana w 1977 roku. Dwie zachowano do celów muzealnych (75 501 i 75 515).
Po I wojnie światowej PKP eksploatowały 11 parowozów saksońskich oznakowanych jako OKl101. Parowozy prowadziły pociągi pasażerskie na południu i w centralnej Polsce. Parowozy znajdujące się na polskich oraz francuskich kolejach w czasie II wojny światowej były eksploatowane na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie prowadziły pociągi na kolejach niemieckich.
Po zakończeniu II wojny światowej na PKP powrócił jeden parowóz OKl101, który zakończył służbę w 1949 roku (według niektórych publikacji, do Polski powróciły ogółem 3 lokomotywy).
Przypisy
- 1 2 3 Manfred Weisbrod: Sachsen-Report Bd. No 4. Güterzuglokomotiven und Tender der K.S.St.E.B., Hermann Merker Verlag, 1996, ISBN 3-89610-001-7, s. 60-65 (niem.).
- ↑ Klaus Eckert: 1000 lokomotyw. Ożarów Mazowiecki: Firma Ksiegarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk – Inwestycje, 2007. ISBN 978-83-7512-297-8.
- ↑ Paweł Terczyński: Atlas parowozów. Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, Poznań 2003, ISBN 83-901902-8-1. s. 94.
- ↑ Jan Piwowoński: Parowozy kolei polskich, WKiŁ, Warszawa 1978, s. 230.
Bibliografia
- Ingo Hütter, Reimar Holzinger: Die Lokomotiven der PKP 1918–1939, DGEG, Hövelhof 2007, ISBN 978-3-937189-27-7.
- OKl101.
- Former PKP Locomotives [online] [dostęp 2012-02-04] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-16] (ang.).