Metro w Oslo
metro

Logo metra

MX3000 na linii Østensjø
Państwo

 Norwegia

Lokalizacja

Oslo, Bærum

Operator

Sporveien T-banen

Liczba linii

5

Lata funkcjonowania

od 1966

Dzienna
liczba pasażerów

200 000 (2021)

Roczna
liczba pasażerów

74,000,000 (2021)

Infrastruktura

Schemat linii (aktualny)
Długość sieci

85 km

Rozstaw szyn

1435 mm

Napięcie zasilania

trzecia szyna = 750V

Liczba stacji

101

Tabor
Liczba pojazdów

115 MX3000

Strona internetowa

Metro w Oslo (norw. T-banen i Oslo) – system kolei podziemnej w stolicy Norwegii (przy czym większość stacji poza centrum miasta znajduje się na powierzchni ziemi). Operatorem metra jest Sporveien T-banen. Po Sztokholmie, Helsinkach i Petersburgu jest jednym z najdalej na północ wysuniętych systemów metra na świecie. Sieć metra złożona jest z 5 linii o łącznej długości 85 km i 101 stacji (z czego 17 jest pod ziemią). Wszystkie linie łączą się we Wspólnym Tunelu (Fellestunnelen) w centrum. W 2015 roku metro przewiozło ponad 94 miliony pasażerów.

Historia

Dzieje metra w Oslo sięgają roku 1854, kiedy to otwarto najstarszą linię kolejową w Norwegii Hovedbanen, do miasta Eidsvoll przez dolinę Groruddalen. W 1872 roku otwarto linię Drammenbanen przechodzącą przez zachodnie Oslo, a w 1879 roku linię Østfoldbanen przecinającą dzielnicę Nordstrand, oferując ograniczone usługi kolejowe do tych części miasta. W roku 1898 otwarto podmiejską linię tramwajową Holmenkollbanen, która połączyła stacje Majorstuen z Holmenkollen. W roku 1916 trasa linii została wydłużona do Tryvann, z czego ostatni fragment od Frognerseteren jest wykorzystywany tylko przez pociągi towarowe.

Pierwsza część szybkiego transportu miejskiego została uruchomiona w 1912 roku linia Ekeberg. Mając ten sam rozstaw szyn co trasa Holmenkollen, miała łączyć się z nią przez tunel tramwajowy biegnący pod miastem, jednak z powodów finansowych pomysł zarzucono. Metro oficjalnie otwarto 22 maja 1966 roku, kiedy otwarto fragment Wspólnego Tunelu między stacjami Brynseng i Jernbanetorget. W październiku otwarto fragment linii Grorud (linia 4 i 5) do stacji o tej samej nazwie. Linia Østensjø została połączona z systemem metra rok później, kiedy to wydłużono ją do stacji Skullerud.

Linie

Linia Stacje końcowe Linie Stacje
1Frogneseteren ↔ Helsfyr (↔ Bergkrystallen)Linia Holmenkollen, Linia Lambertseter35
2Østerås ↔ EllingsrudåsenLinia Røa, Linia Furuset26
3Kolsås ↔ MortensrudLinia Kolsås, Linia Østensjø34
4Vestli ↔ BergkrystallenLinia Grorud, Linia Løren, T-Baneringen, Linia Lambertseter37
5Sognsvann ↔ VestliLinia Sognsvanns, T-Baneringen, Linia Grorud43

Metro działa we wszystkich 15 gminach Oslo, a także ma połączenie z pobliską gminą Bærum. Wszystkie pięć linii przechodzi przez Wspólny Tunel w centrum miasta. Fragment linii 4 i 5 pełni rolę kolei obwodowej w śródmieściu. Pociągi jeżdżą zazwyczaj pomiędzy 5 rano (6 rano w weekendy), a 1 w nocy.

Stacje

Linia 1

Linia 1: Frognerseteren – Stortinget – Helsfyr (– Bergkrystallen)

Frognerseteren • Voksenåsen • Lillevann • Skogen • Voksenlia • Holmenkollen • Besserud • Midtstuen • Skådalen • Vettakollen • Gulleråsen • Gråkammen • Slemdal • Ris • Gaustad • Vinderen • Steinerud • Frøen • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Ensjø • Helsfyr • (Brynseng • Høyenhall • Manglerud • Ryen • Brattlikollen • Karlsrud • Lambertseter • Munkelia • Bergkrystallen)


Linia 2

Linia 2: Østerås – Stortinget – Ellingsrudåsen

Østerås • Lijordet • Eiksmarka • Ekraveien • Røa • Hovseter • Holmen • Makrellbekken • Smestad • Borgen • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Ensjø • Helsfyr • Brynseng • Hellerud • Tveita • Haugerud • Trosterud • Lindeberg • Furuset • Ellingsrudåsen


Linia 3

Linia 3: Kolsås – Stortinget – Mortensrud

Kolsås • Hauger • Gjettum • Valler • Avløs • Haslum • Gjønnes • Bekkestua • Ringstabekk • Jar • Bjørnsletta • Åsjordet • Ullernåsen • Montebello • Smestad • Borgen • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Ensjø • Helsfyr • Brynseng • Hellerud • Godlia • Skøyenåsen • Oppsal • Ulsrud • Bøler • Bogerud • Skullerud • Mortensrud


Linia 4

Linia 4: Vestli – Storo – Stortinget – Bergkrystallen

Vestli • Stovner • Rommen • Romsås • Grorud • Ammerud • Kalbakken • Rødtvet • Veitvet • Linderud • Vollebekk • Risløkka • Økern • Løren • Sinsen • Storo • Nydalen • Ullevål stadion • Forskningsparken • Blindern • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Ensjø • Helsfyr • Brynseng • Høyenhall • Manglerud • Ryen • Brattlikollen • Karlsrud • Lambertseter • Munkelia • Bergkrystallen


Linia 5

Linia 5: Sognsvann – Stortinget – Storo – Stortinget – Vestli

Sognsvann • Kringsjå • Holstein • Østhorn • Tåsen • Berg • Ullevål stadion • Forskningsparken • Blindern • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Carl Berners plass • Sinsen • Storo • Nydalen • Ullevål stadion • Forskningsparken • Blindern • Majorstuen • Nationaltheatret • Stortinget • Jernbanetorget • Grønland • Tøyen • Carl Berners plass • Hasle • Økern • Risløkka • Vollebekk • Linderud • Veitvet • Rødtvet • Kalbakken • Ammerud • Grorud • Romsås • Rommen • Stovner • Vestli


Tabor

Metro w Oslo obsługuje 115 pojazdów typu MX3000. Pojazdy te zostały zamówione w 2003 roku, w 2006 roku dostarczono 83 wagony. W 2010 roku zamówiono kolejne 32 sztuki, które dostarczono dwa lata później.

Zajezdnie

Metro w Oslo ma cztery zajezdnie (Vognhall):

  • Avløs, otwarta w roku 1925,
  • Etterstad,
  • Majorstuen, otwarta w roku 1894,
  • Ryen, otwarta w roku 1964.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Olav Juven: Tidenes passasjervekst på T-banen i Oslo. [dostęp 2023-05-08]. (norw.).
  2. ↑ 2015 – 41 000 flere reiser hver dag. Ruter, 2016-02-17. (norw.).
  3. ↑ Bjerke i Holom 2004 ↓, s. 9.
  4. ↑ Aspenberg 1994 ↓, s. 8.
  5. ↑ Aspenberg 1994 ↓, s. 14.
  6. ↑ Aspenberg 1994 ↓, s. 29.
  7. ↑ Aspenberg 1994 ↓, s. 29–30.
  8. ↑ Rutetabell for T-banen. Ruter, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-16)]. (norw.).
  9. ↑ Oslo orders more metro cars. railwaygazette, 2010-12-22. [dostęp 2017-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-10)]. (ang.).

Bibliografia

  • Thor Bjerke, Finn Holom: Banedata 2004. 2004. ISBN 82-90286-28-7.
  • Nils Carl Aspenberg: Trikker og forstadsbaner i Oslo. Oslo: Baneforlaget, 1994. ISBN 82-91448-03-5. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.