| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
10 tys. (2011) | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | yva | ||
| IETF | yva | ||
| Glottolog | nucl1454 | ||
| Ethnologue | yva | ||
| BPS | 1049 3 | ||
| WALS | yaw | ||
| Występowanie | |||
Języki wyspy Yapen (5 – język yawa) | |||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język yawa, także: turu, unat, mantembu, mora, yapanai – język używany w prowincji Papua w Indonezji, w kilkudziesięciu wsiach w centralnej części wyspy Yapen. Według danych z 2011 roku posługuje się nim 10 tys. osób.
Należy do grupy języków yawa (yapen), przypuszczalnie wchodzącej w skład większej rodziny zachodniopapuaskiej. Jest wyraźnie odrębny od pobliskiego języka saweru.
Wyróżnia się pięć głównych dialektów: yawa centralny (mora), yawa wschodni, yawa północny, yawa południowy, yawa zachodni. Wszystkie z nich są wzajemnie zrozumiałe. W powszechnym użyciu jest również język indonezyjski. Występuje wiele zapożyczeń z indonezyjskiego i okolicznych języków (m.in. biak).
Sami użytkownicy zwykle określają swój język przy użyciu nazwy własnego dialektu. Czasem używają też określenia „język lądu, śródlądowy”, odróżniając się od użytkowników austronezyjskich języków yapen.
Został opisany w postaci słownika z 1989 r., istnieją także prace poświęcone fonologii i dialektom (1986). Jest nauczany w niektórych szkołach. Zapisywany alfabetem łacińskim.
System dźwiękowy
Spółgłoski:
p t k b d ɟ s ʃ m n ɲ r w j
Samogłoski:
i u e o a
Przypisy
- 1 2 3 Foley 2018 ↓, s. 551–552
- 1 2 3 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Yawa, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-18] (ang.).
- 1 2 Jones 1986b ↓, s. 31.
- 1 2 Jones, Paai i Paai 1989 ↓, s. xi, xiii.
- ↑ Jones 1986b ↓, przyp. 8, s. 67.
- ↑ Jones 1986a ↓, przyp. 4, s. 27.
- ↑ Jones, Paai i Paai 1989 ↓.
- ↑ Jones 1986a ↓.
- ↑ Jones 1986b ↓.
- 1 2 Foley 2018 ↓, s. 553.
Bibliografia
- William A. Foley: The languages of Northwest New Guinea. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 433–568, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-004. ISBN 978-3-11-028642-7. OCLC 1041880153. (ang.).
- Linda K. Jones: Yawa phonology. W: Papers in New Guinea linguistics. No. 25. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1986, s. 1–30, seria: Pacific Linguistics A-74. DOI: 10.15144/PL-A74.1. ISBN 0-85883-338-7. OCLC 468324135. (ang.).
- Larry B. Jones: The dialects of Yawa. W: Papers in New Guinea linguistics. No. 25. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1986, s. 31–68, seria: Pacific Linguistics A-74. DOI: 10.15144/PL-A74.31. ISBN 0-85883-338-7. OCLC 468324135. (ang.).
- Linda K. Jones, Zet Paai, Yohanes Paai: Ayao Yawa mo mona nanentabo ranugan. Perbendaharaan kata bahasa Yawa. Yawa vocabulary. Jayapura: Universitas Cenderawasih / Summer Institute of Linguistics, 1989, seria: Publikasi khusus bahasa-bahasa daerah B-4. OCLC 25769213. [dostęp 2023-05-19]. (indonez. • ang.).